Vergelijkingen: mens en weer
Vaak maak ik vergelijkingen tussen het weer en de mens
Want hoe opvallend is het dat een mens veel van het weer heeft.
Toch mopperen we vaak op het weer.
Het is vaak te warm of te koud of te nat of te droog, maar zelden goed Klinkt nu nog allemaal misschien vreemd, maar luister maar eens…
- Niets is zo veranderlijk als het weer, maar is het jullie wel eens opgevallen dat ook een mens zo van het ene op het andere moment kan veranderen?
Van mening bijvoorbeeld, of van humeur, en zelfs gezondheid?
Dat is dus al één vergelijking die jullie allemaal zelf denk ik ook wel herkennen.
- Maar ook, het is in begin van de zomer heel de tijd mooi, aangenaam weer geweest bijvoorbeeld.
Maar als het de laatste weken van de zomer zal regenen en misschien haast herfstachtig weer zal zijn, vergeet men dat we eigenlijk best een mooie zomer gehad hebben.
Men denkt dan alleen aan de laatste weken van de zomer…, dat was pet weer!
Ook dit zie ik terug in een mens als het ware.
Een hele tijd gaat het goed met je, bijna alles ging voor de wind en opeens komt er een moeilijke periode.
Hoe snel kun je die goede tijd vergeten en hoe snel kun je in zo’n periode down zijn of misschien depressief.
Hoe menselijk het ook is, maar merk jij dan ook wel dat je denkt (of dat je dat van iemand anders kent) van: wat een rot leven, en niets is meer goed?
Vergelijking twee met het weer
- Je ziet een zwaar bewolkte inktzwarte, dreigende lucht.
Nergens een stukje blauw te zien, of toch..., zie je daar wat zonnestraaltjes komen ergens in de verte misschien, die moeizaam al die wolken weg zal krijgen.
Je merkt dat het langzaam kan gaan (vaak ook heel snel!) en ja hoor op den lange duur zie je de zon weer volop stralen.
Alleen je moet het wel zien…, soms zie je niet dat er al ergens zonnestralen probeert door te dringen door die wolkenmassa.
Hoe kun je dit met een mens vergelijken?
Gewoon zo…
Je kent vast wel een moeilijke periode in je leven, wat het ook mag zijn., al zal het ook maar de examentijd zijn van een scholier.. wat voor een scholier een zenuwslepende zaak kan zijn en nachten van amper slapen door examenvrees.
Je denkt dat je er nooit goed doorheen zal komen.
Alles lijkt zoals die zwaar bewolkte, inktzware, dreigende lucht.
Je zier geen uitkomst meer, raakt gestresst, moedeloos, radeloos en/of depressief.
Maar ook dan zal die eerste zonnestralen weer gaan komen, al merk je ze niet gelijk of overheerst het andere veel te sterk.
Maar toch…op een gegeven moment zal de zon in je leven ook weer volop schijnen gaan.
Dit laatste bedoel ik eigenlijk voor nu.
Heb het van heel dichtbij meegemaakt dat mensen zwaar depressief zijn geweest en het leven niet meer zagen zitten en zelf wel er een eind aan wou maken.
Toch heb ik bij die mensen weer de zon zien opkomen.
Al straalt die zon eerst misschien waterig, flauwtjes of onzeker, hoe je het ook noemen wilt, maar ze voelen zich weer verwarmt door de figuurlijke zon in hun leven.
Maar hoe makkelijk is het om niet voor je zelf te geloven dat die zon in je leven nooit zal komen…
Weet nog heel goed dat er iemand was die heel zeker wist dat het nooit meer goed zal komen.
Te veel gebeurd was in het leven en al zou er verandering mogelijk kunnen zijn dat die verleden toch een zware stempel/druk op het nieuwe kan leggen.
Zo kan het misschien even zijn of een tijd lang zijn misschien, maar op den duur zal ook dat naar de achtergrond gaan.
Heb het van dichtbij echt zelf mogen mee maken…
En toch is het moeilijk om het voor je zelf te geloven en zo makkelijk te denken van: ja, maar dan is dat van die anderen vast niet zo erg geweest als dat van mij..
Dat is dikke onzin…, jij (ik) zit dan nu in die fase dat je (ik) het helemaal niet meer zie zitten en wel op de grond kunnen zakken van ellende om nooit meer op te willen staan.
Maar ook voor jou (mij) komt ook die verwarmende zon weer waar we ons zo heerlijk bij voelen.
Wat die zon ook mag zijn in je leven of misschien wie de zon ook in je leven mag zijn..
Een lang verhaal, maar toch wat me zelf best bezig houd en waar ik me zelf ook in zie..
Wil hiermee iedereen laten weten dat dit echt waar is.. dat hoe moeilijk en uitzichtloos kan zijn dat voor iedereen op een gegeven moment zeker weten weer die verwarmende zon komt.
Die je weer doet lachen, vrolijk zijn en je veilig en geborgen laat voelen.
En dit zeg ik ook voor en tegen me zelf
Hoop dat er meer mensen er wat aan mogen hebben die in een moeilijke of nare periode zitten.
Zo zijn er meer vergelijkingen met het weer en mens.
Wil nog een slot vergelijking die iedereen wel bekend is:
Achter de wolken schijnt altijd de zon.. en dit spreekt vanzelf wel wat ik daarmee bedoel..
VM
| 
Overigens is het PC-gebruik op of voor het werk buiten beschouwing gelaten.
